ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ (ਨੇਹਾ): ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, 6 ਅਗਸਤ 1945 ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ 'ਤੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਨਾਗਾਸਾਕੀ 'ਤੇ ਬੰਬ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ। ਸਭ ਕੁਝ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਘਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ। ਹਰ ਥਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮਰੀਕਾ ਨੇ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਸਨ "ਲਿਟਲ ਬੁਆਏ" ਅਤੇ "ਫੈਟ ਮੈਨ"। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਬੰਬਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਇੰਨੇ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਕਿਉਂ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ?

ਜਪਾਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਬੰਬ ਮੈਨਹਟਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਵੀ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹਨ ਕਿ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ ਅਤੇ ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਣੂ ਬੰਬਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਕਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ?

"ਲਿਟਲ ਬੁਆਏ" ਇੱਕ ਯੂਰੇਨੀਅਮ-235 ਅਧਾਰਤ ਬੰਬ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸਧਾਰਨ ਅਤੇ ਪਤਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਲਗਭਗ 10 ਫੁੱਟ ਲੰਬਾ ਅਤੇ 28 ਇੰਚ ਵਿਆਸ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਭਾਵ ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰ ਜਿੰਨਾ ਲੰਬਾ ਸੀ ਪਰ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਛੋਟਾ ਅਤੇ "ਪਿਆਰਾ" ਸੀ। ਇਸਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, "ਫੈਟ ਮੈਨ" ਬਹੁਤ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਸੀ।