ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ (ਨੇਹਾ): ਭਾਰਤੀ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ ਸ਼ੁਭਾਂਸ਼ੂ ਸ਼ੁਕਲਾ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਲਖਨਊ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਟੀ ਮੋਂਟੇਸਰੀ ਸਕੂਲ (ਸੀਐਮਐਸ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਪਰੇਡ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਕੈਂਪਸ "ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਕੀ ਜੈ" ਅਤੇ "ਵੰਦੇ ਮਾਤਰਮ" ਦੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉੱਠਿਆ।
ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਲ 2040 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਭੇਜੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅੱਜ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ 'ਤੇ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ। ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਸਤ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਲਗਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਂਦਾ।"
ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜ਼ੀਰੋ ਗੁਰੂਤਾ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਮਿਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੁਲਾੜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਅਚਾਨਕ ਖ਼ਤਰੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਗ ਦੇ ਅਲਾਰਮ, ਝੂਠੇ ਅਲਾਰਮ ਜਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤੈਰਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ।
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦੱਸਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਰੀਰ ਭਾਰੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਮ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋਣ ਲਈ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਅਸਲ ਕੁੰਜੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਿਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ 2040 ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਉਤਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੁਣ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਇਸਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣਗੇ।
ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਸੀਐਮਐਸ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਭਾਰਤੀ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ੁਭਾਂਸ਼ੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਾਮਨਾ ਵੀ ਇਸ ਸਕੂਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਭਾਂਸ਼ੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਕਿਉਂ ਚੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਝਿਜਕ ਗਈ। ਇਸ 'ਤੇ ਸ਼ੁਕਲਾ ਨੇ ਖੁਦ ਕਿਹਾ, "ਕਾਮਨਾ ਇੱਕ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ," ਜਿਸ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਹਾਲ ਤਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉੱਠਿਆ।



